من بر آسمان چشمی داشتم و او به تکرار واژه پرواز - خود را از حقارت می رهانید.
زندگیم را با او در آمیختم.
...........افسوس که چنین بیکرانگی را به چونان حقیری واگذاردم.
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۸۷/۰۶/۰۴ ساعت توسط نهال
|