در پیوندی از انتظار و بغض

         اشک را به خالی حضورت میهمان میکنم .

در دوردستها تو را به سرای یک یادمان سپرده بودم.

                                                                              اوایی مرا به تو خواند.

ره سپردم.....             مروری در این سالنامه

یافتمت.....                افسوسی بر این سالنامه

باز امدم....                وداعی با این سالنامه.!!!

از پایان اغاز کردیم و در اغاز پایان یافتیم.

در سور این ادمکهای سرگردان

فاخر ترین لباس را بر تن دارم.

با تار و پود تنهایی پیله ای بر خود تنیده ام!

ما باهم در این راه قدم گذاردیم.

در تو شوق تغییر بود و در من شور تصمیم

هنوز بر این راه به جا مانده ایم

و اکنون

در تو باور تشویش و در من رویش تردید

 

رهگذرها بستری از خاطرات بودند

فرود هر گام من اعتراضی بود بر نبودنت

بر نیمکت یک ایستگاه متروک

به افق متقاطع  یک موازی دل بسته بودم. 

.......به ناگه

سوت قطار خاطر ارامم را اشفت.