....چه " تاریک پنداری" نمناکی ست...

که پشت  خست این فاصله ها ، سخاوتمندانه  می باری

 و

من ،

تنها به بوی نم تو ، همدرد پوسیدگیم.

.....بوی" نا "می دهد این ادراکم!