شیش و بش اول- را دوست دارم آن هنگام که یک مهره را آزادانه بر جایی امن مینشاند.

سه و یک -را هم دوست دارم که افشار را مامنی میسازد.

جفت شیش -را اول این بازی نمیخواهم. که کلیشه وار و سختگیرانه -راه ها را می بندد. کور کور  را اما می ستایم . که این یک ُ- کلی کم از شش دارد و  هوشمندانه تر می نشیند.

شیش و یک یار هم -خفقانیست که نمی خواهم.

می بینی.......... دست من روست  . حتی حریفم  هم مرا عریان خواهد دید.

من این بازی را هم با تمام شیطنت های کلامی اش با تو "باز" بازی میکنم.

تو چه میکنی؟

 ...................................................................................